Rode draad , en belangrijke technologie trends zijn:

Augmented reality : zie voorbeeld http://www.youtube.com/watch?v=b64_16K2e08

Web of things: Patti Maes http://www.youtube.com/watch?v=nZ-VjUKAsao (na 5 min 10)

Intuitive interfaces http://www.youtube.com/watch?v=DQdGvfV4WnU en deze van X-box: http://www.youtube.com/watch?v=oACt9R9z37U

Slimme software / computers / AI http://www.youtube.com/watch?v=31nxqR3mBjw&feature=player_embedded#     

Conceptueel gezien lopen de trends wat door elkaar. Deze filmpjes zijn pretty freaky, en de schellen vallen van je ogen als je het ziet. In augmentend reality wordt door koppeling met Internet extra informatie toegevoegd aan fysieke objecten om je heen (eigenlijk soort internet of things). In dat filmpje van Patti Maes zie je ook na 5min 10 sec, ergens een fragment waarbij een jongen een product uit de schappen haalt en dmv een tag informatie over dat product krijgt via internet. De intuïtieve interfaces sluiten aan op een trend om naar steeds gebruikersvriendelijke manieren van information retrieval te bereiken. Het is werkelijk ongelofelijk wat de Labs van Microsoft, Nintento ons gaan voorschotelen. Straks bel je niet meer met een telefoon, maar via je hand, of word je bijna deelgenoot in een echt race- of voetbalspel. Ook buitengewoon boeiend zijn de slimme computers en vooral computers die menselijke trekken krijgen. Er zijn twitterrobots waarbij je nauwelijks kan vaststellen of het gaat om een mens of computer. Hilarische voorbeelden waren te zien. Maar in dat laatste filmpje hierboven zie je een kind dat bijna niet van een echt kind te onderscheiden is. In feite wordt nieuw leven geschapen en krijgt het betekenis voor mensen van vlees en bloed als je met zo’n computermens een vertrouwensband kan scheppen.

De mens zal steeds meer bedoeld of onbedoeld zender zijn van informatie. Dat was ook duidelijk de boodschap. Locatie gebaseerde diensten en information retrieval zijn hier nauw mee verbonden. Omdat burgers steeds meer beschikken over GPS, mini-computers met sensors, of pasjes met RFID, kan op verschillende aggregatie niveaus informatie over de gebruiker verkregen worden. Het kan al met de OV-chipcard. De informatie van alle gebruikers tezamen biedt weer nieuwe interessante informatie. Diverse sprekers gaven voorbeelden. Denk bijvoorbeeld aan het meten van geluidsgolven met je mobiel. Als je van mensen op verschillende plaatsen die data krijgt, kun je iets zeggen over geluidsoverlast (hogere aggregatie). Je kunt ook in een geografische kaart laten zien waar mensen op bepaalde tijdstip lopen, hoe ze bewegen of wat patronen zijn. Dat zegt iets over tijdstippen waar piekmomenten, of waar gebieden juist verlaten zijn. Niet alleen mensen gaan zenden, maar ook objecten. Zo laat de TowerBridge over de Thames weten aan mensen via Twitter wanneer hij open of dicht gaat. De brug baseert zich op sensorinformatie en kan “zelf zien” wanneer er een schip aankomt.

De mens of object als informatiezender, de koppeling met Internet e.d. heeft allerlei implicaties waaronder toenemende transparantie (“hyper transparantie”), maar ook het omgaan met verschillende identiteiten van mensen.

Een van de boeiende sessies op PICNIC ging hier verder op door. De sessie ging over de privacy paradox in de informatiesamenleving. De context van privacy is aan het veranderen, hoe we kijken naar privacy loopt achter op maatschappelijke ontwikkelingen. Toenemende transparantie maakt het privacyvraagstuk indringender, maar tegelijkertijd is er geen houden meer aan. Niet alleen de overheid en het bedrijfsleven weten steeds meer van burgers, de burgers publiceren ook van alles over zichzelf op internet.

Interessant is dat burgers nu nog denken hier zelf regie over te voeren en de voordelen ook ervaren: het is leuk om met je vrienden alles te delen over vakantiefoto’s. Of ziektes en aandoeningen in alle openheid te delen met lotgenoten op PatientsLikeMe (50.000 gebruikers), zoals uit een boeiende presentatie van Rene Hanssen van farmaceutisch bedrijf UCB bleek. UCB gebruikt de verzamelde en geanonimiseerde gegevens van PatientsLikeMe om medicijnen sneller te testen waardoor time-to-market aanzienlijk verkort wordt. Doel voor patiënten om gegevens te delen op PatientsLikeMe is hier om er zelf beter van te worden en dan neem je een gecalculeerd risico als het gaat om je eigen privacy. Omdat burgers zelf regie voeren over informatie voelen zij zichzelf verantwoordelijk. Hier kan het EPD – wat in handen is van derden – nog veel van leren! De vraag is echter of deze community ook niet misbruikt kan worden door bijv. verzekeraars. Daar kwam geen duidelijk antwoord op, maar is wel reëel gevaar.

Benjamin Joff van “innovation arbitrage” www.plus8star.com gaf een boeiende presentatie waar hij een historisch perspectief schetste van internet en anonimiteit. In het begin van het internettijdperk wist niemand wie je was, nu is dat geheel anders en is het moeilijk om nog anoniem te blijven. Hij wijdt dat aan de opkomst van nieuwe software die in staat is om het internet af te struinen naar gevoelige informatie. Probeer www.123people.com maar eens. Joff maakt zich ernstig over privacy, en in hoeverre deze zal worden overgenomen door robots.

Zijn tegenspreker Christiaan van ’t Hof van het Rahtenau Instituut is minder bezorgd “forget privacy, manage your identity” vindt hij. Privacy is te negatief en bovendien minder een issue zolang mensen in staat zijn om hun eigen identiteit te managen. Je moet bijv. weten hoe je een foto van jezelf van het internet afkrijgt en kunt bijv. verschillende identiteiten online aannemen d.m.v. verschillende nicknames.

Mildo van Staden en Friedolien de Fraiture